Qlog

Al een aantal keer heb ik Hans vol enthousiasme horen praten over Phil Wood’s spoke machine. Deze machine knipt de spaak op de juiste lengte af en rolt er meteen schroefdraad op.
Dit alles in één beweging: afknippen, spaak oppakken en recht leggen en dan draad rollen. Het hart van de machine wordt gevormd door de twee blokjes met ingesneden draad; de spaak wordt hier doorheen ‘gerold’ zodat de schroefdraad in de spaak geperst wordt, maar ook de rest van de machine mag er zijn. Het is een mooi staaltje van techniek en mechanica.
Een echte spaken-roller staat al heel lang op het verlanglijstje en nu hebben we dus deze mooie machine gekocht. De werkplaats moet nog wel een beetje ‘verbouwd’ worden om de machine te kunnen plaatsen dus tot die tijd laat ik het ding maar even in de doos zitten.

1 Reactie

Wat besluiteloos vertrekken we, geen idee waar we naar toe zullen gaan, en al snel volgen we het fietspad langs het kanaal.
Dan komt het idee: Het kanaal over en via de Ooijpolder weer terug, maar waar het kanaal over en hoe dan naar de Ooijpolder?
Het volgende plan is Groesbeek, maar voordat we in Groesbeek zijn besluit Ellen dat we dat we door Heumensoord fietsen.

“Hé, waar gaat dit heen?” en plots fietsen we over het terrein van het GGZ Nijmegen. Via Berg en Dal is me iets te ver en richting het Centrum van Nijmegen is niet zo leuk fietsen dus het wordt een kort rondje. Maar we hebben in Sluisweg wel een nieuw Grieks restaurant geroken…

Reageer

Het circuit van Zolder was afgelopen weekend de locatie voor het WK ligfietsen. Dat begon al op Vrijdag met een toertocht gevolgd door de wedstrijden op Zaterdag en Zondag. Op Vrijdag zijn Hans en Ellen al vertrokken en ik kon niet mee – ik moest ook nog werken.
Wel jammer, ik rij zelf geen wedstrijden meer en mis die gezellige sfeer toch wel. Vooral evenementen als Cycle Vision en een WK zijn internationaal en altijd heel gezellig. Daarom besluit ik om, als het Zondag redelijk weer is, naar Zolder te fietsen.

Pech dus … Hier was het Zaterdag schitterend weer maar in België was het behoorlijk nat en Zondag was nog veel slechter. ‘s Morgens komt de regen ook bij ons thuis met bakken uit de lucht en het ziet er niet veelbelovend uit. Maar uiteindelijk geeft de buienradar rond een uur of 11 toch een goed beeld dus bel ik nog even naar Hans: Het regent nog wel in Zolder maar ik besluit toch om de trein te pakken en ondanks pogingen van de NS om middels te late binnnenkomst van de trein in Den Bosch en een korte overstaptijd mij de trein te laten missen lukt het toch om op de geplande tijd in Eindhoven aan te komen.
Gewapend met GPS begin ik op mijn Hurricane aan de route naar Zolder. Bij Valkenswaard neem ik, onbewust, de mooie fietsroute langs de Kempervennen waardoor ik even oponthoud krijg op een smal modderig zandpad maar verder verloopt de route erg gunstig. Het is goed fietsen in België, na de ontelbare verkeerslichten in Eindhoven, Waalre en Valkenswaard kom ik bij onze zuiderburen maar een stuk of 3 verkeerslichten tegen. Heel anders dan in Nederland waar fietsroutes door de dorpen slingeren lopen de N wegen hier gewoon recht door, of langs, het dorp en op de fietsstrook langs de weg is goed te fietsen. Alleen in Lommel-Kolonie en Heusden-Zolder is het even opletten; wat een stoep lijkt is het fietspad.

De GPS had ik hier ook niet echt nodig. Wel makkelijk om Eindhoven en Valkenswaard door te komen maar verder brengen de borden me waar ik zijn moet. Bij Helchteren wil de GPS me een andere kant uitsturen dan de borden aangeven en dat zou nog 13 km fietsen zijn, maar zodra ik de borden rechtsaf richting Zolder volg berekent Garmin meteen een nieuwe route en nu is het nog maar 11 km – en dat terwijl ik het ding toch echt heb ingesteld om de kortste route te vinden …

Volgens de routeplanner zou het 57 km moeten zijn en met de slingerroute door de Kempervennen en de route op het terrein van het circuit kom ik op 62.5 km uit. Totaal 7 minuten stil gestaan, één keer om toe te geven aan de “territoriumdrift van de ligfietser” en twee keer om mijn regenjasje aan- en uit te trekken.
Het weer? Bij aankomst in Eindhoven regen, maar dat houdt ik Waalre al weer op, verder zo nu en dan een heel klein beetje motregen. Maar hoe dichter ik bij Zolder kom, hoe beter het weer en uiteindelijk verwissel ik de (gele) glazen in mijn fietsbril voor de donkere (zonnebril) glazen.

Reageer

Gewoon lekker met de Hurri genieten van het mooie weer.
Vanuit Nijmegen en Weurt via de dijk naar Deest en via Bergharen naar Groene Heuvels en daarna via de Wijchense Plattelandsroute terug naar Nijmegen. Volgens de GPS is het totale rondje 42,9 km met een gemiddelde snelheid van 20 km/u.

Reageer

Spam, iedere internet gebruiker heeft er last van.
Zo ook mijn blog, regelmatig verschenen er vreemde reacties met alleen maar links naar vunzige websites of internet winkel. Grote providers zoals Google en Yahoo hebben daar een mooie oplossing voor: in een plaatje zie je wat vervormde letters op een onduidelijke achtergrond, die letters moet je overtypen als verificatie zodat men weet dat er een mens – en niet een computerprogramma – aan de andere kant zit.

Nu heb ik een tijdje ook al zoiets, met een vrij simpel plaatje hou ik de meeste spam nu buiten de deur.
Helaas is er op internet toch nog het een en ander te vinden over programma’s waarmee je dit soort beveiligingen vrij eenvoudig kan omzeilen. Een nieuwe versie van AuthImage heb ik al op de blog van mijn broer gezet, veel moeilijker te lezen en ook de computer progamma’s hebben het er niet even makkelijk mee. Dus ook deze blog zal binnenkort van een nieuwe versie worden voorzien.

Reageer

Vorige week heb ik siliconen giet-rubber besteld bij R&G.
Omdat de oude mal niet goed genoeg was en de glasvezel-kapjes niet echt mooi zijn wil ik het eens met giethars gaan proberen, maar dan heb je wel een flexibele mal nodig. Dus bij R&G siliconen rubber en epoxy- en UP giethars besteld.

Maar eerst moet er een nieuw model gemaakt worden. Op een plaat MDF heb ik de omtrek van het oude (oranje) glasvezel kapje afgetekend en na een uurtje schuren ben ik tevreden over het nieuwe model. Daarvan een afdruk in siliconen gemaakt en een proefgietsel van gips (eigenlijk lamineer keramiek – dat is gladder en harder dan gips) en dan ben ik klaar voor de eerste test met giethars.

De UP giethars is perfect voor het maken van kleine modelletjes. De vrij dunne hars laat zich goed doseren en de MEKP harder wordt met pipet geleverd. Even rekenen leert dat 20 gram hars ¼ ml harder nodig heeft en dan is met de geleverde pipet nog wel te doen. Na het mengen is de hars gelig van kleur maar na uitharding is het resultaat keurig blank. Helaas is de ingegoten Luxeon LED bij het uitharden kapot gegaan (uitharden in een combi oven bij 50 graden gaat goed, maar dan moet je niet perongeluk de magnetron stand inschakelen …). Helemaal rechts op de foto is het restje hars te zien wat ik in het plastic bekertje uit heb laten harden, dat ligt nu buiten om te kijken of de hars nog verkleurd onder inlvoed van zonlicht.

Reageer

Sinds de herinrichting van het Nijmeegseplein in Arnhem ligt er ook een stuk mooi fietspad langs deze weg. Op de een of andere manier moet hier toch gebruik van te maken zijn als ik vanuit Nijmegen naar Velp fiets, maar hoe?

In maar had ik het ook al eens geprobeerd, maar de borden sturen me bij het Ohra gebouw in Arnhem via de Burgemeester Matsersingel langs winkelcentrum Kronenburg, niet echt een mooie route om te fietsen want er staan hier meer verkeerslichten dan onkruid … Dus onverrichterzake maar weer via Huissen en Bemmel teruggefietst.
Dat was echter ook geen goed alternatief want op die route zijn ze nog steeds met wegwerkzaamheden bezich (eerst in Bemmel, toen in Huissen en nu is er weer een mega-omleiding in Bemmel).

Ondertussen schrijven we midden Juni als ik in Bemmel weer met wegwerkzaamheden van de route weggepest wordt, dus nu met GoogleEarth toch maar eens op zoek naar die alternatieve route en het lijkt erop dat ik ‘m gevonden heb!

Bij de meubelboulevard moet ik niet de burg. Matsersingel op maar het tunneltje onderdoor langs het Ohra gebouw. Dan kom ik op de mooi geasfalteerde dijk (Molenweg) om vervolgens na het kruisen van de A325 meteen weer linksaf te slaan het mooie fietspad op. Na 1300 meter eindigd het fietspad op een haakse kruising met een drukke weg (Kronenburgsingel) maar na een slordige 300 meter is de weg versperp met grote borden: wegwerkzaamheden !
Grmpf …
Na een poging hier via het bedrijventerrein langsop te fietsen besluit ik uiteindelijk de borden in de wind te slaan en er gewoon langs te rijden, ik zie fietsers aankomen dus dat moet kunnen, en ik kom gelukkig zonder al te veel problemen de burg. Matsersingel over. Ik had het goed gezien in GoogleEarth: fietspad af, drukke weg kruisen en dan in de bijna haakse bocht naar rechts linksaf het fietspad op.

Deze route lijkt iets fijner te fietsen dan de Bemmel-Huissen variant, meer mooi geasfalteerd fietspad en het aantal verkeerslichten valt ook nog wel mee. Alleen jammer van al die mini-rotondes waar je als fietser voorrang aan de auto’s moet geven en/of haaks de bocht om moet.
Maar ook deze route wordt weer eens geplaagd door wegwerkzaamheden waarbij je als fietser maar moet zien hoe je er komt. De ANWB bordjes “Velp” wijzen je doorleuk de doodlopende route in.
Strafpunten voor gemeente Arnhem!

Reageer

Sinds December vorig jaar zijn we een fanatiek Quest blogger rijker. Hier een mooie foto van Roel die nu dus niet alleen in een Quest rijdt maar er ook nog eens over schrijft.
Een mooie blog met leuke informatie en veel foto’s en zeker de moeite van het bekijken waard.

Geniet mee van zijn foto’s van onder andere het oliebollentreffen 2006, tips voor het verbeteren van de Ortlieb regenhoed, tips voor het banden plakken, zijn trapper-lasso maar zie ook hoe hij ons deelgenoot maakt van het leed wat een Quest rijder met een nog bijna nieuwe Quest kan overkomen.

Lees zijn blog!

Reageer

Een paar dagen geleden ontdekte ik een scheurtje in het frame van mijn Quest, precies op de lasnaad vlak bij de ophanging van de achtervering.
Dat moet zo snel mogelijk gerepareerd worden want doorrijden is niet verantwoord: Nog even en ik zak door het frame …

Vanmiddag wordt de boel netjes gelast dus nog even en ik kan weer fietsen. Ondertussen maak ik van de gelegenheid gebruik om de body van de Quest schoon te maken op die plaats waar je normaal nooit bij komt. Daarbij kom ik dan natuurlijk ook nog een paar kleinere zaken tegen zoals niet draaiende lagers in het stuurblok, een versleten loopwieltje met kapotte lagers en een piepende ophanging van de achterbrug (piept op de nylon bussen).
Hieronder nog een detailfoto van de breuk.

1 Reactie

Het lijkt vreemd: iemand die een fiets van 33 kilo koopt en vervolgens gaan grammen-jagen als een fanatieke lichtgewicht racefietser …
Bert Bom gaat zelfs zover gewichtstoename naar aanleiding van reparaties “restschade” na een ongeval te noemen en zou dit verhaalbare schade willen noemen. Maar hoe ver kan je daarin gaan?

Ik heb de Quest van binnen helemaal glad geschuurd zodat die nu eenvoudig met een natte doek is uit te soppen maar die paar gram die de fiets nu lichter geworden is maken niet zo veel uit: na het spuiten en inbouw van een Rohloff naaf is die fiets zeker weer zwaarder.

Reageer