Qlog

Een paar dagen geleden ontdekte ik een scheurtje in het frame van mijn Quest, precies op de lasnaad vlak bij de ophanging van de achtervering.
Dat moet zo snel mogelijk gerepareerd worden want doorrijden is niet verantwoord: Nog even en ik zak door het frame …

Vanmiddag wordt de boel netjes gelast dus nog even en ik kan weer fietsen. Ondertussen maak ik van de gelegenheid gebruik om de body van de Quest schoon te maken op die plaats waar je normaal nooit bij komt. Daarbij kom ik dan natuurlijk ook nog een paar kleinere zaken tegen zoals niet draaiende lagers in het stuurblok, een versleten loopwieltje met kapotte lagers en een piepende ophanging van de achterbrug (piept op de nylon bussen).
Hieronder nog een detailfoto van de breuk.

Comments(1)

Het lijkt vreemd: iemand die een fiets van 33 kilo koopt en vervolgens gaan grammen-jagen als een fanatieke lichtgewicht racefietser …
Bert Bom gaat zelfs zover gewichtstoename naar aanleiding van reparaties “restschade” na een ongeval te noemen en zou dit verhaalbare schade willen noemen. Maar hoe ver kan je daarin gaan?

Ik heb de Quest van binnen helemaal glad geschuurd zodat die nu eenvoudig met een natte doek is uit te soppen maar die paar gram die de fiets nu lichter geworden is maken niet zo veel uit: na het spuiten en inbouw van een Rohloff naaf is die fiets zeker weer zwaarder.

Reacties(0)

Als test is mijn Quest nu toegerust met nieuwe wieltjes. Mooie Velocity Aeroheat velgen voorzien van platte spaken (Sapim CX-Ray).
Met slechts 65 gram per wiel lichter hoef je dit voor het gewicht niet te doen maar de platte spaken moeten, ten opzichte van de ronde spaken, beter lopen (dus meer snelheid met hetzelfde vermogen).
Of dat echt wat uit maakt??? Geen idee maar het ziet er wel erg mooi uit en het is haast jammer dat de Quest gesloten wielkasten heeft.
Het verwisselen van het wiel is een leuk klusje. In Januari heb ik de nieuwe kogelkopjes gemonteerd en aangezien die niet uit elkaar kunnen worden genomen is er wat schroefwerk nodig voordat ik de Quest een pootje gelicht heb. Vooral de moer op de middelste kogel is erg lastig te bereiken maar na het loshalen van het wiel komt er voldoende ruimte om er met een rateltje tussen te komen. De imbus sleutel heb ik tussen de trommel en ankerplaat gestoken zodat de boel niet steeds terug valt. Een platte ring-ratel sleutel past nog makkelijker maar met een beetje friemelen past een standaard ratel met dop er net tussen.

Na verwijderen van de poot blijkt dat ik nog een oud type naven heb en om de nieuwe sturmey archer naven te kunnen gebruiken heb ik nu ook langere assen en vulbussen nodig. Theo vraagt me of ik soms ook meteen nieuwe ankerplaten nodig heb en het lijkt me inderdaad een goed idee om die ook maar meteen te monteren. Nu hou ik de oude wielen compleet met naven over voor een volgend project.

Ondertussen zitten de eerste kilometers er op en ik heb inderdaad het idee dat de fiets nu iets sneller wil maar ik denk dat mijn gezondheid hier meer doet dan de wieltjes …

Reacties(0)