Na de reparatie van een paar dagen geleden en een beetje schuurwerk mag het resultaat er zijn.
Het afscheurweefsel kan er af zodra de hars is uitgehard en met dit warme weer is dat al vrij snel. (Lees het artikel)
De bult onder de Quest zag er niet al te best uit, de reparatie die er zat begint spontaan los te laten dus uiteindelijk besloten om alles eraf te halen en te vernieuwen.
Een deel van de ellende zit in de verkeerde voorbereiding van de oude reparatie: Die is zonder het juiste schuurwerk op de gelcoat uitgevoerd, dat gaan we nu dus anders doen.
Nadat het grootste deel van de oude matjes met een schroevendraaier en een klein beetje druk zijn weggehaald blijft een deel van de glas-matjes toch nog goed zitten. Die matjes liggen er niet echt mooi op en wie weet komt het later alsnot los dus alles moet er af …
Het grootste deel krijg ik er met een grove rasp af, de rest is een kwestie van schuren. Lekker grof (korrel 60) en op veel plaatsen gaat de gele gelcoat er zelfs helemaal af. Dan kan de reparatie aangebracht worden. (Lees het artikel)
Voor de QuestControl niet echt noodzaak, maar het is toch altijd leuk om te weten wat de vertraging bij het afhandelen van een interrupt is.
Daarom heb ik een kleine interrupt test gemaakt: P0.16 is gekoppeld aan een externe interrupt (EINT0) en deze interrupt routine zet een ledje aan (LED 11 op P0.19) en stuurt een message naar de knipperlicht taak. Het eerste wat ik doe – na het ontvangen van de message – is het aanzetten van LED 14 (op P0.22).
Deze signalen heb ik op de logic analyzer (een LogicPort van Intronix waarover later meer) bekeken met het onderstaande resultaat.
Vanaf het moment van indrukken van de toets tot het aanzetten van de LED in de interrupt routine duurt het ongeveer 2.6 us en na zo’n 10 us is het bericht ontvangen in de knipperlicht taak. (Lees het artikel)
Afgelopen weekend uC-OS II draaiend gekregen op het ontwikkelsysteem en begonnen met de software voor het knipperlicht. Zonder ontwerp op papier gewoon begonnen met het gebruik van ‘event flags’ maar dat leverde toch een aantal problemen. De nieuwe software maakt gebruik van een ‘message mailbox’, zo bestuurt één taak zowel het standlicht als ook het knipperen. Om vast een tipje van de sluier op te lichten staan het state diagram en de listing die daar bij horen hier ook vast.
De nieuwe kleur voor de Quest was al bepaald: Oranje metallic.
Maar al een paar dagen zie ik ‘s ochtends een Smart met een wel heel bijzonder kleurtje op de parkeerplaats bij Breed staan. Zoiets zou de Quest toch ook wel heel bijzonder maken. Maar het blijft toch oranje (boven én onder).
Benieuwd hoe ze dat doen ben ik toch maar eens gestopt om hier een foto van te maken en van dichtbij zie ik pas dat dit waarschijnlijk niet gespoten is. Er is gebruik gemaakt van een soort transfer die over het hele oppervlak getrokken is. Het was ook bijna te mooi om waar te zijn, zulk mooi spuitwerk op een ‘fabrieks’auto …
Zo,
het heeft even geduurd maar mijn Quest gaat nu toch zijn (haar ?) eigen Blog op internet, de Qlog.
Er is ondertussen al veel gebeurd, dat zal in de komende weken in deze blog met de oude (originele) datum te lezen zijn, dus scroll ook eens naar beneden en bekijk de historie.
Ik hoop dat velen net zoveel plezier aan het lezen van deze Qlog zullen hebben als ik aan het schrijven er van.
Rob
Na tijden mijn LPC2148 ontwikkelsysteem weer eens uit de mottenballen gehaald.
Na een paar warme vingers van het solderen zit er nu een mosfet driver op het bord (IRF7403) en de eerste versie van de LED dimmer is een feit. Het programma stelt nog niet veel voor; gewoon een simpel programma om zowel de frequentie als de dutycycle in te kunnen stellen.
De oranje/rode luxeon hangt nu gewoon aan de 5 volt en trekt ca. 120 mA. Dit is ruim voldoende voor een verblindend felle verlichting en zelfs met een duty-cycle van 50% is de helderheid meer dan doeltreffend.
{ Foto’s volgen }
Comments(1)